Toeristen zijn net migranten

I-Amsterdam-stickIn een rant in het Parool vindt Theodor Holman dat men niet mag klagen dat er te veel toeristen zijn in Amsterdam. Hij woont zelf in een vrij rustige nette buurt en straat en hoeft alleen maar kniediep door de toeristen (en dagjesmensen) te waden als hij per ongeluk langs museum of Dam komt. Volgens mij fietst hij weinig of niet. En ik vermoed dat hij de vele en steeds drukker wordende “evenementen” niet opzoekt. Het is helaas de voortzetting van de dalende lijn waarin wat er buiten zijn kringetje gebeurt hem minder interesseert. Een poging om hem op Twitter tot enige rede te brengen liep uit op de uitspraak dat ik zeur. Een Holman heeft altijd gelijk, en zo niet dan toch. Een ander die zich er mee bemoeide beweerde dat ik de “vrije keuze” had om te vertrekken. Van verdrijven zou geen sprake zijn. Lees verder →

Doen wij er toe? (2)

insignificantAnnabel Nanninga schrijft op Jalta over de vluchtelingenkwestie:

“In Duitsland blijft het niet bij Facebookberichten, maar zijn er mensen die vanuit bepaalde sentimenten tot actie overgaan en daarmee niet alleen asielzoekers, maar de sociale stabiliteit van heel Europa in gevaar brengen. De anti-immigratie-opiniemakers en politici hebben de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat brandstichting en geweld niet op een lijn worden gesteld met hun standpunten. Dit frame zal zeer sterk worden ingevuld door het andere kamp, de voorstanders van veerdiensten vanuit Libië, de godwinnende pro-instroom activisten en de vele politici, hulpverleners en actievoerders die garen spinnen bij de asielindustrie. De terreur tegen asielzoekers in Duitsland (of waar dan ook, te vrezen valt dat dit ook elders zal gebeuren) moet krachtig en over de hele breedte van het debat veroordeeld worden.”

Daar kan ik het wel mee eens zijn. Hoewel een vraagteken bij “de stabiliteit in Europa in gevaar brengen” op zijn plaats is. Want het is toch in de eerste plaats de EU-regering die die stabiliteit op allerlei manieren in gevaar brengt. Ze besluit met:

“Richt woede op beleidsmakers en politici, doe dat uitsluitend verbaal en veroordeel daarnaast de brandstichtingen in de scherpste bewoordingen.”

Over dat “uitsluitend verbaal” moeten we het maar eens hebben. Laten we dat in de vorm doen van vragen: Kan het zo zijn dat er een moment komt waarop geweld noodzakelijk en gerechtvaardigd is? Wat voor vormen van geweld, door wie, tegen wie zijn dan mogelijk, geëigend en aanvaardbaar? Lees verder →

Bevrijd de media!

persvrijheidDe NPO ontleden doe je zo… schreef gewaardeerd blogger en twitteraar Svennusmax 16 augustus. Een ontleding waar ik het alleen maar mee eens kan zijn. Maar wat nu? Steeds vaker merk ik dat het op internet en elders barst van de kritiek maar dat er bar weinig voorstellen zijn hoe het dan wel zou moeten. En de voorstellen die ik zie zijn vaak marginaal schaafwerk of weinig uitgewerkte kreten. Of het nu over economie, vluchtelingen, Islam of de media gaat. Ik doe al wat jaren mijn best om met wat meer doorwrochte alternatieven te komen. Dan blijkt dat de meeste analyses nog net iets te kort schieten. Vooral omdat de oorzaken van de ongewenste situatie onderbelicht blijven. Toevallig leidde mijn denken over de media vorige week tot een idee voor een mogelijke oplossing. Lees verder →

Yann Boutang: a pseudo Marxist jester

karl marx bday“Cognitive Capitalism” is an avalanche of words leading to murky marshes of not understanding.

In “Cognitive Capitalism” Yann Boutang tries to show he is a good Marxist fellow, knowing what valorization, surplus value and exploitation means. To understand “cognitive capitalism” he introduces “living labor” that “continues to exist”:

The solution is to split living labor into two, and to assume that — alongside living labor as an expenditure of energy that will be partially consumed and crystallized into new machinery in the following cycle — there is a living labor that continues to exist as a means of production throughout the cycle. In other words, this living labor is not destroyed as an intermediate consumption. It is consumed as bodily energy, certainly, but it also develops as a means of production of living as living labor. It builds itself as a skill, as a know-how resistant to its reduction to pure human capital that can be objectified.

How very strange. I understood that next to labor that went into machines (“dead labor” represented by fixed capital) there always was living labor consumed in the manufacture of goods or services for the consumer, represented by variable capital. So Boutang really proposes a third category: living labor that is not “destroyed” (=consumed) in the goods or services but which continues to be there as a kind of perpetuum mobile “a know-how resistant to its reduction to pure human capital that can be objectified” How very nice! A workforce with built-in resistance! Lees verder →

De absolute ethiek van een Goedmens

goedmensIn Het hemd is nader dan de rok probeerde ik mijn standpunt over ongelijkheid nader te verwoorden. Dit om een betere meningswisseling mogelijk te maken dan die eerder in een discussie met S plaatsvond. S beloofde te reageren en deed dat uiteindelijk met De sublieme Godwin… Mijn verwachtingen waren gering na zijn verwijzing naar Vogelspottersgespot tussen islam en linkse kerk als eerste indicatie van zijn standpunt. De aankondiging dat zijn antwoord “argumentatiever en naar ik hoop polemischer zou zijn” wordt op geen enkele manier waar gemaakt. Uit een overmaat van persoonlijke observaties betreffende mijzelf (negatief), de overige aanwezigen (positief) en de omstandigheden waaronder de discussie plaatsvond (negatief: benauwd, krap) wordt duidelijk dat er geen tegenargumentatie plaatsvindt. Lees verder →

Twee onschuldige blauwe ogen keken de theaterdirecteur aan.

Beautiful-broken-blue-eyes

Jaja, die twee mannen van de theaterschool zijn helemaal fout. Tenminste zo staat het in de Volkskrant. Nu valt daar op zich al het nodige op af te dingen, maar laten we voor het gemak even aannemen dat er inderdaad seksueel contact geweest is tussen docenten en leerlingen. Is dat dan fout? En zo ja wiens schuld is dat eigenlijk? In mijn studententijd (70er jaren) was er in een totaal andere studierichting al de zware verdenking dat sommige studentes op niet geheel gepaste wijze hun resultaten haalden of hun assistentschap verkregen; en ook later kwam ik de vermoedens van omhoog neuken regelmatig tegen. Volgens mij verweten de meeste van mijn studiegenoten dat eerder de studentes, die misbruik maakten van de zwakte van de docent. Het is al zeer lang een geliefd thema in films, theater en op TV: de secretaresse die haar baas verleidt en die zo van zijn vrouw afpakt. Het is eigenlijk een cliché. De moderne feministe vind dat tot op zekere hoogte ook nog best, je borsten als wapens (2006, zie de mening van Karin Spaink daarover). En natuurlijk mislukt dat ook regelmatig. En dan ben je genaaid. Maar je hebt het wel zelf gedaan. Lees verder →

De edelkitsch van Pixars “Binnenstebuiten”

Inside-out-stillStill uit “Inside Out”

Mijn studeren op de aard van het bewustzijn voerde mij jaren geleden naar Daniel Dennett, wiens “Bewustzijn verklaard” (1996) voor mij nog steeds de gouden standaard is. Door de ronkende recensies van “Inside Out” de nieuwste animatiefilm van Pixar, omhangen met vijf sterren en de kreet “Oscarwaardig” en met als belangrijk detail dat het functioneren van het menselijk bewustzijn er zo goed in werd uitgebeeld ging ik deze film bekijken. Lees verder →

Verander-de-gevoelens

collective_suicide_by_entrelascejas-d4g1jsu© entrelascejas

In een gespreksgroep hadden we het over (boot)vluchtelingen. Daarvoor schreef ik een discussiestuk (hieronder) waar, enigszins tot mijn verbazing, iedereen het wel ongeveer mee eens bleek: we zullen de vluchtelingen moeten tegenhouden, ze hebben geen recht om hier te komen.

Maar… weer werd duidelijk hoe groot de kloof tussen ratio en gevoel is. En hoe zwaar de christelijk-humanistische disciplinering ons gevormd heeft. Hoeveel moeite het kost om wat het verstand voorschrijft ook te willen uitvoeren. Thea zat onderuitgezakt op de bank en zei: “Ik kan er niets tegenin brengen, maar ik kan het ook niet accepteren, ik krijg er buikpijn van.” John vertelde later dat hij de nacht daarop slecht geslapen had en nachtmerries had waarin hij verdronk. En ook anderen verklaarden zich ongemakkelijk te voelen. Zelf heb ik daar niet zo veel last meer van, maar dat ging niet vanzelf. Opnieuw blijkt de “rationeel handelende mens” niet te bestaan. Die ratio moet eerst omgezet worden in gevoelens voordat het effectief kan worden. Dat kan, maar is een pijnlijk, langer durend proces, waarbij men steeds weer rationeel en misschien ook wel bestraffend moet worden toegesproken. Door zichzelf en bij voorkeur ook door anderen. Uiteindelijk werkt het verstand alleen via het gevoel. Lees verder →

Het genie van Houellebecq

houellebecq.Mijn gewaardeerde medeblogger Peter van Lenth gaf zijn visie op “Onderworpen” van Houellebecq in Wie bewijst Houellebecq eigenlijk een dienst? Wat hij daarmee bedoelde wordt vooral duidelijk in zijn reactie op mijn commentaar: “Maar stelde hij het aan de kaak? Ik mag het hopen.” Waarbij niet helemaal duidelijk is of “het” slaat op de islam zelf (in de “gematigde” vorm waarin die in het boek ten tonele wordt gevoerd), of de in het boek voorgestelde onderwerping van Frankrijk daaraan. Ik ga even uit van het laatste. Lees verder →

Zo werkt vrijheid

the_freedom_horse_by_buckmaster119Art: BuCkMaStEr119

Een jaar geleden waren wij op vakantie in de VS. We maakten een tocht waarbij we de helft van de tijd bij familie of vrienden logeerden. In het voorjaar bedachten we dat het misschien ook wel leuk was om bij de familie Pietersen langs te gaan. G kende die van lang geleden, ze fokten paarden en waren daarmee op een gegeven moment naar de VS verhuisd. Email contact was moeilijk te krijgen maar uiteindelijk lukte dat. Het was erg onduidelijk hoe welkom we waren. Het zou kunnen dat we na een kop koffie weer afscheid moesten nemen, maar misschien konden we daar een paar dagen blijven. Dit is vrijheidsmoment nummer 1. Ga je daar wel of niet langs? Er is niets vastgelegd of afgesproken, de beslissing was geheel aan ons, en we hadden onze rondreis prima op een andere manier kunnen voltooien. Eigenlijk kenden we die mensen niet. Lees verder →